Suksessen kom raskt, og snart utvida familien utstyret og bygde ein fabrikk ved sida av heimen sin på Tveiten-garden. Gjennom mørke tider som andre verdskrigen, då det var lite garn og alt måtte rasjonerast nøye, og fram til lysare dagar då Europa kom seg på fote att, slutta familien Tveiten aldri å strikke.

Kort tid etter krigen tok sønene til Ola, Åsmund og Odd Tveiten, over verksemda. Dei bygde ein ny fabrikk tre kilometer frå garden, nede ved fjorden i bygda Hosanger. Den gongen gjekk det meste av ferdsla på Osterøy med båt. Ved fjorden var det lett å frakte varer inn og ut, og kundane kunne kome på besøk. Norlender-fabrikken står der framleis i dag.

På 1980-talet hadde billig import fløymt over den skandinaviske marknaden, og bedrifta måtte kjempe for å overleve. Vinteren 1989 tok tredje generasjon over: barna til Odd Tveiten, Gyda, Astrid, Ola og Magnus, saman med mannen til Gyda, Alwyn Lewis. Dei bytte ut rundstrikkemaskinane på fabrikken med tyngre flatstrikkemaskinar, gjekk over frå bomull til ull og byrja å lage genserar og koftar. Med dei nye maskinane kom eit nytt namn: Norlender. Åra var tunge. Mange norske tekstilfabrikkar vart lagde ned i same perioden. Tveiten-syskena heldt sin i gang.